جوان آنلاین: «اختلافات پوچ سیاسی» قطعاً مصداقی بیرونی داشته است که در سخنان رهبری عالیقدر به آن هشدار و از آن پرهیز داده شد. دستکم چنین مصادیقی را محتمل یا در شرف شکلگیری میدانستهاند؛ آنجا که ابزار اصلی دشمن در جنگ ترکیبی را برای هدفقراردادن تابآوری مردم، «کشت بذر تردید، یأس، ترس، بدگمانی و اختلاف» دانستند.
در دو روز گذشته و پس از اعلام نزدیکبودن امضای تفاهم، برخی تلاش کردند که ضمیر آن «پوچ سیاسی» باشند. به شکل علنی از طرفداران و حامیان سابق انتخاباتی میخواهند که به خیابان بیایند و علیه تصمیمات حاکمیتی ساکت و ساکن ننشینند. عجیب آنکه این تفرقهافکنی خود را به اسم حمایت از خطوط قرمز رهبری میگذارند، همان رهبری که هشدار داد حتی «اختلافات موجه» خود را کنار بگذارید! وقت و ساعت تعیین میکنند که مردم را علیه یکدیگر به خیابان بکشانند. برای نظامیان «دستور» صادر میکنند. شعار «مرگبر مسئولان» سر میدهند. برای رهبری هم تعیینتکلیف میکنند که «باید حتماً درباره توافق و مذاکرات اظهارنظر رسمی» کند. تمامی وجودشان آکنده از خشم و نفرت سیاسی است؛ و اوج چیزی که از سیاست میفهمند، حسابکشی از مخالفان در کف خیابان است. دامنزدن به اختلافات پوچ سیاسی به اسم حمایت از رهبری، نفاق جدید است و خطری بالاتر از هر نفاق پیشین در خسارت به عقیده و ایمان مردم، وحدت مردم، و وطندوستی دارد.
با آنکه جهان یکسره در حال تحسین ایران است و کمتر منتقد و تحلیلگر و شهروند منصفی در سراسر جهان است که با صدای بلند شکست امریکا و اسرائیل را هم در بعد راهبردی و هم نظامی اعلام نکند، برخی افراد در داخل ژست دلسوزی برای نظام و حمایت از خطوط قرمز رهبری میگیرند و عجیب آنکه بیشتر این افراد کسانی هستند که مستقیم یا غیرمستقیم مورد خطاب رهبر شهید و حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای قرار گرفتهاند که اختلافات حتی موجه خود را به میان مردم نبرید. با اینحال، فراتر از اظهارنظر، دعوت به اردوکشی خیابانی هم میکنند؛ کاری که در قوانین کشور مجازات سنگین و نابخشودنی دارد.
کذب و تذبذب در برخی ادعاهای آنان روشن است. میگویند مذاکراتی که در حال انجام است، برخلاف خطوط قرمز رهبری است. اینگونه ابتدا حرفی را میزنند که وهن رهبری است، گویا رهبری عالیقدر از مسائل بیخبر یا از رهنمود و تنظیم کار کنار گذاشته شده است. سپس گویی از خطوط قرمز باخبرند. مطالبات برخی سخنرانیها (مانند «قطعاً همچنان از اهرم مسدودکردن تنگههرمز باید استفاده شود») را ردیف میکنند و فضای سیاسی موردنظر خود را به اسم رهبری پیش میبرند! خطوط قرمز رهبری را خود بهتر میدانند و بهتر مدیریت میکنند. وانگهی از کجای متن تفاهم، تفاهمی که هنوز کامل و قطعی و اعلام رسمی نشده، دانستید که تنگههرمز بدون مدیریت ایران باز میشود. اگر مدعی هستید که متن توافق به سمعونظر رهبری نرسیده، شما کجای کار هستید که به سمعونظر شما رسیده است؟!
مذاکرات امری سیال است و بارها گفته شده که تحتنظر و مدیریت رهبری است که در هر مقطعی باید تصمیمات مقتضی گرفته شود. اما طرف به اسم اینکه نماینده مجلس است، میگوید نظرات خودم را به مذاکرهکنندگان گفتهام و عیوب متن تفاهم را گوشزد کردهام و حالا، چون توجهی به حرفهای من نشده، مردم را دعوت به خیابان میکنم! تو هر که هستی، در حد خودت باش! اعضای تیم مذاکره میگویند متن هنوز نهایی نشده است، وانگهی بر فرض که به متن نهایی و قطعی دسترسی داری، یک نماینده یا یک فعال سیاسی، چه حقی دارد که کل حاکمیت را زیرسؤال ببرد و مردم را دعوت به آشوب کند؟!
ادعای ولایتمداری و پیروی از امامان انقلاب میکنند با آنکه حرف امام پیشروی همگان است، وقتی فرمود «مردم عادی اطلاع از فنون جنگ ندارند. فنون جنگ را ارتش دارد آن هم رده اول ارتش، نه همه. اگر یک روز پیشروی میشود، یک روز عقبنشینی میشود؛ نباید این را در مجلس، یا در بازار یا در نطقها طرح بکنند که چرا این طور شد... من به همه نصیحت میکنم که راجع به جنگ که الآن ما مبتلا هستیم، نیایند اظهار نظر بکنند که «به نظر من این طور است». نظر شما هر چه هست، اما اعلام نباید بکنید. نباید یک مطلبی را که موجب تشویش خاطر رؤسای ارتش است، موجب تشویش خاطر رئیسجمهور هست، موجب تشویش خاطر دولت هست، یک حرفهایی زده بشود بدون اینکه مطلع باشید دارید چه میکنید. شما خیال میکنید که میخواهید خدمت بکنید و به حسب واقع خدمت نیست».
خیابان الان خطمقدم است، مردم نیز دلنگران هستند. تردیدافکنی و ایجاد ترس و ناامیدی در آنان، کاری پوچ و فریبکاری مطلق است. «اختلافات پوچ سیاسی» را به فرمودهی امامان انقلاب به میان مردم نیاورید.
